...ถึง คุณคนนั้น...
เรารู้ว่าคุณยังอ่านไดเราอยู่ ไดวันนี้ยกให้คุณทั้งหน้า รบกวนอ่านให้จบด้วย
.......
สำหรับเรื่องราวที่ผ่านมา กับสิ่งที่เราอยากบอก อยากพูดให้คุณรู้
เราได้บอกไปหมดแล้ว คำขอโทษ คำขอบคุณกับทุกๆเรื่อง
จะว่าไป จริงๆแล้วเราไม่อยากจะคิดเรื่องคุณและคนของคุณอีกแล้ว
เราหยุดคิด เลิกคิดไปนานแล้ว
แต่ในเมื่อวันนี้คุณส่งข้อความนั้นมา เราจะขอพูดถึงคุณวันนี้เป็นวันสุดท้าย...
เราไม่รู้หรอกนะ อะไรดลใจให้คุณส่งข้อความแบบนั้นมา
ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่คุยกัน ความรู้สึกที่เราเคยมีให้คุณมันเริ่มลดน้อยลง
จนมากระทั่งวันนี้ มันเริ่มหดหายลดลงไปทุกที
ความรู้สึกดีๆที่คุณเคยให้เราหรือที่เราเคยมีให้คุณ ไม่รู้ว่ามันจะยังหลงเหลืออยู่บ้างไหม
เราไม่ได้ร้องขอหรือบังคับให้คุณรู้สึกแบบนั้น แบบนี้
เราแค่เพียงอยากให้คุณรับรู้แค่ว่า ทุกวันนี้เรามีความสุขดี มีเพื่อน มีครอบครัว มีหน้าที่การงาน
และใครสักคนคุยด้วยแล้ว
นับจากนี้ต่อไป ขอให้ทุกอย่างจบได้มั้ย
เราอยากเก็บภาพดีๆของคุณไว้ อย่าทำให้เราหลงเหลือแต่ภาพไม่ดีเลย
แต่ถ้าคุณยังเลือกที่จะส่งข้อความแบบนั้นมาอีก เราไม่บังคับคุณ เชิญ...
เราไม่รู้หรอกนะว่าสิ่งที่คุณเคยพูดและบอกเรา
มันเป็นความจริงใจหรือเพียงแค่ทำไปเพื่อหวังอะไรหรือเปล่า
แต่สิ่งที่เราทำไปให้กับคุณ ก็เหมือนกับที่เราเคยบอกไปหลายครั้งแล้ว คุณอาจจะไม่คิดจำก็ได้ แต่ก็นั่นล่ะ
คุณเลือกที่จะไม่เชื่อได้ เลือกที่จะหาว่าเราตอแหล โกหก ไว้ใจไม่ได้ เอาเรืองคุณไปพูดต่อหรืออะไรก็ได้นะ
เราบังคับคุณให้คิดไม่ได้หรอก
.........
จริงๆเรื่องนี้ไม่ควรมาบอกในทีสาธารณะแบบนี้ แต่ในเมื่อเราส่งเมลให้คุณก็เหมือนให้คนอื่นอ่านด้วย
สู้เราเขียนแบบนี้ก็ได้ ว่ามั้ย
ขอเถอะนะ ให้เรามีภาพดีๆของคุณเหลือในความทรงจำเราบ้าง
|
